Peşəm barista olmaqdır. Hər səhər saat altıda oyanıb, kiçik kofe sexində espresso maşınının arxasına keçirəm. İnsanların sifətlərindəki yuxu qalıqlarını bir fincan qatı qəhvəylə silmək mənim işimdir. Gün boyu eyni hərəkətlər: üyütmək, tamponlamaq, süzmək. Axşam evə qayıdanda barmaqlarım hələ də buxarın istisini xatırlayır, beynim isə sükut istəyir. Elə bu sükutun içində, keçən ilin yayında, həyatıma gözləmədiyim bir rəng qarışdı.

Yay ayları kofe sexində nisbətən sakit keçir. Tələbələr şəhərdən gedir, qalanlar isə soyuq içkilərə üstünlük verir. İyulun ortalarında bir axşam, növbəmi bitirib divanda uzanmışdım. Telefonumu əlimə götürdüm, barmağım təsadüfən reklam bannerinə toxundu. Ekranda parlaq işıqlar, fırlanan çarxlar, rəqəmlər vardı. Adətən belə şeyləri dərhal bağlayaram, amma həmin gün nədənsə dayandım. Bəlkə yorğunluq, bəlkə də maraq. Bir neçə klikdən sonra özümü mostbet kazino səhifəsində tapdım. Səhifə sadə və aydın idi, hər şey göz önündə, izah edilmiş şəkildə. Qeydiyyatdan keçdim, çünki heç nə itirmirdim. Sadəcə baxmaq istəyirdim.

İlk günlərdə heç bir böyük planım yox idi. Kiçik məbləğlərlə oynayırdım, çox vaxt itirirdim, bəzən isə kiçik uduşlar gəlirdi. Əslində məni çəkən uduş deyildi. Məni çəkən o gözləmə anı idi. Çarx fırlananda beynimdəki bütün səs-küy susur. Nə qəhvə maşınının vızıltısı, nə müştərilərin sifarişləri, nə də gələcək narahatlığı. Sadəcə bir an. Təmiz, boş, konsentrə olunmuş bir an. Bunu kofe dəmləməyə bənzədirəm: suyun istiliyini gözləyirsən, sonra qəhvə ilə təmas baş verir və hər şey dəyişir.

Avqustun əvvəlində bir həftəlik məzuniyyət götürdüm. Şəhərdən kənarda, dəniz kənarında kiçik bir ev kirayələdim. Səhərlər üzürdüm, günortalar kitab oxuyurdum. Axşamlar isə telefonumu açıb mostbet kazino dünyasına qayıdırdım. Bu dəfə fərqli oyunlar sınayırdım. Meyvə simvolları olan klassik avtomatlar, Misir mövzulu slotlar, hətta canlı dilerlərlə masa oyunları. Hər birinin öz ritmi var. Bəziləri sürətli, bəziləri yavaş. Mən yavaş olanları seçirdim, çünki onlarda düşünməyə vaxt qalır. Bonus raundları açılanda ürəyim sürətlə döyünürdü, amma əsas zövq prosesin özündə idi. Bir dəfə kiçik bir slotda on manat qoyub otuz manat qazandım. Bu, böyük pul deyildi, amma o axşam dəniz kənarında yediyim balıq yeməyinin dadı hələ də yadımdadır.

Ən maraqlısı isə sentyabrda baş verdi. İşə qayıtmışdım, payızın ilk sərinliyi şəhərə düşmüşdü. Bir axşam kofe sexini bağlayarkən telefonuma bildiriş gəldi. Platforma mənə kəşbək təklif edirdi. Həftə ərzində itirdiyim məbləğin bir hissəsini geri qaytarırdılar. Bu, kiçik bir jest idi, amma məni təəccübləndirdi. Çünki adətən belə yerlərdə yalnız pul qazanmağı düşünürsən, geri qaytarma isə gözləmirsən. Həmin kəşbəklə bir neçə gün də oynadım və yenə kiçik uduşlar əldə etdim. Bu dəfə pulu xərcləmədim, kənara qoydum. Noyabrda anama qış paltosu aldım. O, hədiyyənin haradan gəldiyini soruşdu, mən isə sadəcə gülümsədim və dedim ki, yaxşı şanslı bir yay keçirdim.

Düzünü desəm, bu hobbi mənim həyatımı dəyişmədi. Mən hələ də hər səhər kofe dəmləyirəm, hələ də müştərilərlə söhbət edirəm, hələ də axşamlar yorğun olurəm. Amma indi yorğunluğun içində kiçik bir gözləmə var. Bir anlıq boşluq, bir anlıq konsentrasiya. Bəzən dostlarıma da deyirəm ki, əgər sadəcə əylənmək istəyirsinizsə, mostbet kazino kimi platformalarda kiçik məbləğlərlə başlaya bilərsiniz. Amma əsas şərt odur ki, bunu gəlir mənbəyi kimi görməyəsiniz. Mən bunu bir fincan qəhvə kimi görürəm: dadını çıxarırsan, amma ondan asılı olmursan.

Bəzən düşünürəm ki, bizi çəkən uduş deyil, gözləmədir. Çarx fırlananda, kart açılanda, top düşəndə beyin sadəcə bir neçə saniyəlik azadlıq alır. Gündəlik həyatın nizamı, təkrarları, gözləntiləri bir anlıq yox olur. Və o an bitəndə geri qayıdırsan. Amma içində kiçik bir rəng qalır. Mənim üçün o rəng keçən yayın rəngidir. Nə çox parlaq, nə çox tutqun. Sadəcə fərqli.

İndi telefonumda həmin proqram hələ də var. Hərdən açıram, hərdən yox. Çünki öyrəndim ki, həzz almaq üçün hər gün eyni şeyi etmək lazım deyil. Bəzən bir dəfə kifayət edir. Bəzən bir yay, bir axşam, bir an. Və o an səninlə qalır. Uduşun məbləği yox, o anın özü. Elə buna görə də bu yayı xatırlayıram. Nə qazandığımı yox, necə hiss etdiyimi. Çünki həyatda ən qiymətli şey də elə budur: hiss etdiyin anı xatırlamaq və ona görə minnətdar olmaq.